ดองซะจนโดน Tag เลย T_T
ถึงตอนนี้ก็ยังงงๆอยู่ว่า Tag นี่มันคืออะไรน้อ?
แถมโดนซ้อนมา 2 คนด้วย T^T
เขาบอกว่าให้เขียนความลับของเรา 5 ข้อ เฮ้อ...
ความลับมีในโลกที่ไหนล่ะครับ ไม่มี๊~
ไม่มี... จริงๆนะ
1. ผมเคยเชื่อว่าการ์ตูนที่เราดูกันเนี่ย เขาไปถ่ายมาจากโลกการ์ตูนครับ
สมัยเด็กๆเคยคิดว่าพวกดราก้อนบอลเนี่ยมีกันจริงๆ เขาไปถ่ายมาจากโลกแห่งการ์ตูนเลยนะ! คนถ่ายนี่ช่างเก่งกาจกล้าหาญจัง ไม่กลัวโดนพลังคลื่นเต่าบ้างหรือไง
แล้วโลกการ์ตูนนี่มันอยู่ตรงไหนเนี่ย วันนึงจะได้ไปบ้าง แต่พวกโกคูจะแก่ก่อนหรือเปล่าน้อ... สอนพลังคลื่นเต่าให้ข้าด้วยเถิด!!
อ้อ อุลตร้าแมนอีกเรื่องนึง ผมสงสัยว่าทำไมญี่ปุ่นช่างโชคร้ายจังเลย สัตว์ประหลาดมาบ่อยจริง
แต่ทำไมในไทยไม่มีบ้างล่ะ? จะได้เห็นอุลตร้าแมนมาสู้กันตัวเป็นๆ ผมอยากเห็นว่าตัวจริงมันใหญ่แค่ไหน หรือถ้าเราโชคดีเก็บของแปลงร่างได้ก็คงดี เป็นฮีโร่ไปเลย ฮ่าๆๆ
2. ผมขยะแขยงหนอนด้วง(?)มากที่สุด
ผมไม่รู้ว่าเรียกแบบนี้ถูกไหม บอกเป็นลักษณะละกันครับ คือมันจะตัวสีขาว ตัวเป็นปล้องๆ ขดตัวงอคล้ายกุ้ง แต่เหมือนมนุษย์ต่างดาว(!?) อยู่ตามดินหรือตามกองขี้วัว(ผมเจอเยอะ)
ตอนเด็กๆทั้งบุพการีและคุณครูชอบใช้ไปขุดขี้วัวมาทำปุ๋ย แถวบ้านผมคนเลี้ยงวัวมันก็เยอะแหละครับ ขุดไปขุดมาต้องเจอเจ้าตัวนี้ทุกที บางทีผมสับมันขาดสองท่อนด้วยครับ แล้วมันจะมีเสียง "กึ้ด" พอได้ฟังแล้วมัน... สยองจริงๆ
ทุกครั้งที่เห็นจะหมดอารมณ์ขุดต่อเลยครับ ใครก็ได้มาขุดตรงนี้แทนผมที~
3. ผมเป็นคนกินยาเม็ด/แคปซูลไม่เป็น กินได้แต่ยาน้ำ *-*
ตั้งแต่สมัยเด็กแล้ว คงเพราะผมติดยาหวาน (คลอเฟนิรามีน-ยาแก้หวัดน้ำสีเขียว) มากไป เลยกินยาเม็ดไม่ค่อยได้ เวลาไม่สบาย พ่อผมต้องเอายามาบดแล้วผสมน้ำให้กินตลอด
แคปซูลก็เหมือนกัน ผมกินไม่ได้เลยจริงๆ กลืนไม่ลงครับ พ่อผมจับยัดปากก็คายออกมาเรื่อย สุดท้าย... ต้องแกะแคปซูลแล้วเอายาข้างในผสมน้ำกิน (ฮา)
ทุกวันนี้ก็ยังเป็นแบบนั้นอยู่ ไม่ว่าพาราเซตามอลหรือคลอเฟนิรามีน ผมก็ยังกลืนไม่ได้เลยครับ ต้องเคี้ยว *-*
/me กรุบๆ เอื้อก~
รู้ซึ้งเลยว่า "ขมเป็นยา" จริงๆ
4. ผมเป็นคนแพ้น้ำตาอย่างรุนแรง
เรื่องแพ้น้ำตาเนี่ย ผมว่าหลายคนก็คงเป็นเหมือนกัน แต่ผมไม่รู้ว่าที่ผมเป็นเนี่ย คนอื่นเขาเป็นหรือเปล่าน่ะสิครับ
คือ...
เวลาเห็นคนร้องไห้ ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่ก็ตาม ผมจะเกิดอาการบ่อน้ำตาแตกตามไปด้วย
ดังนั้น ทุกครั้งที่ผมเห็นน้ำตา ต้องรีบหลบหน้าไปทางอื่น ก่อนที่ตัวเองจะร้องจริงๆ
คนที่ตาแดงเหมือนกัน ไม่ว่าจะแดงเพราะร้องไห้ หรืออะไรก็แล้วแต่ ผมเห็นแล้วรู้สึกว่าตัวเองแสบตา น้ำตามันจะไหลออกมาทุกที(?)
ยิ่งเวลาดูทีวีกับคนอื่น แล้วมีฉากคนร้องไห้ ผมแทบลุกหนีเลย ไม่อย่างนั้นผมต้องหลบตาจากจอไป
บางครั้งถ้าไม่ทัน... ก็ใช้วิธีเนียนว่าหาว หรือไม่ก็ง่วงแทนครับ เพราะน้ำตามันไหลมาจริงๆ T_T
แต่หากมีเหตุการณ์อะไรที่เกี่ยวกับคนใกล้ชิดผมเกิดขึ้น ต่อมน้ำตามันไม่ค่อยทำงานครับ
ผมงงไปเลย *-*
5. ผมภูมิใจกับขนหลายแห่งในตัวมากครับ!!
อย่าเพิ่งคิดไปไกลครับ แรกเริ่มผมไม่ค่อยชอบเท่าไร เพราะสมัยเด็กๆ(อีกแล้ว)เพื่อนแม่ชอบมาชมว่าขนตาผมสวย ขนตางอนจัง น่าจะเป็นผู้หญิงนะ ฯลฯ
ผมเซ็งนะครับ เกิดเป็นผู้ชาย ดันมาชมว่าขนตางอนสวยเหมือนผู้หญิง แต่ก็พูดอะไรไม่ได้
ครั้งนึงเคยคิดว่าจะเอากรรไกรตัดทิ้งให้รู้แล้วรู้รอดไป แต่กลัวหน้าจะแปลกไปกว่านี้ *-*
ตอนม.1 มีเพื่อนพี่บอกว่า น้องสาวเพื่อนเขาที่เรียนอีกโรงเรียนนึงบอกว่าผมตาสวย ยิ้มน่ารัก(ตรงไหน?) แล้วก็ส่งจดหมายมาจีบผม
ผมก็อ่านนะครับ แต่ด้วยความสัตย์จริง... ขยำทิ้งลงถังไปเลย (เฮ้ย?)
เขาส่งมาประมาณ 3-4 ฉบับ ดีใจมันก็ดีใจนะครับ มีผู้หญิงมาจีบ แต่มันทำอะไรไม่ถูกมากกว่า
สุดท้ายผมทนไม่ไหว เลยฝากเพื่อนพี่ผมไปบอกอีกว่า "ถึงส่งมาอีก ผมก็ขยำทิ้งหมดนั่นแหละ"
เป็นผู้ชายที่น่ารังเกียจจริงๆเลยเนาะครับ T_T แต่อยากแก้ตัวว่า ทำอย่างนั้นเพราะผมชอบสาวอีกคนนึงที่ขึ้นรถสายเดียวกันอยู่ มันก็เลย... อย่างนั้นแหละครับ
แล้วตอนม.2 ก็มีสาวพาณิชย์ (งามมาก) กลุ่มนึงมาแซวๆผมบนรถสองแถวสายที่ผมกลับประจำ ว่าขนตาสวยจังนะ ชื่ออะไรจ๊ะ มีแฟนหรือยัง ฯลฯ
พวกเขามาวอแวกับผมประมาณ 3 วันได้ครับ ด้วยความที่ผมขี้อาย เลยไม่กล้าอะไรมาก แต่จริงๆดีใจจะตาย มีสาวรุ่นพี่มาคุยด้วยขนาดนี้ (พอดีผมเป็นพวก Obacon)
สุดท้ายผมก็ได้แต่นั่งมองเขาเดินออกไปไกลขึ้น ไกลขึ้น แล้วก็หายไป... ไม่ได้เจออีกเลย T^T โฮๆ พี่คนงาม~
พอขึ้นม.ปลาย ผมรู้สึกชอบนะครับ เวลาขนตาร่วง เพราะได้เห็นว่ามันงอนแค่ไหน (ประมาณปากยิ้มของ DTAC)
แทบจะเก็บเป็นคอลเล็คชั่นเลยครับ ผมว่ามันสวยดีนะ *-*
อีกที่นึงคือหนวดเคราและจอน เป็นอะไรที่ดีใจมากเมื่อมันขึ้นครั้งแรก เป็นขนส่วนที่ผมใฝ่ฝันอยากจะมีมานานแล้ว เห็นผู้ใหญ่บางคนไว้แล้วมันช่างเท่ซะจริงๆ
ยิ่งได้เห็น Hugh Jackman ที่แสดงเป็น Wolverine ใน X-Men แล้วยิ่งชอบครับ เขาช่างเท่-เถื่อนสะใจมาก จอนก็งามเหลือเกิน อ๊าก ขอข้าบ้างเถิดท่าน!!
ใครนึกไม่ออก ผมลงรูปให้ดูครับ นี่ล่ะ จอนในฝันของผม (ลงซะเยอะเลย)
ตอนอาจารย์ฟิสิกส์เอามีดโกนมาโกนหนวดในห้องนี่ผมอยากร้องไห้เลยครับ มันเป็นครั้งแรกที่โกนด้วย
แถมเพื่อนในห้องยังขำกันหมดเลย บอกว่าหน้าไม่เหมือนเดิมนะ หน้าใสเลย ฯลฯ
ตอนนั้นบอกได้คำเดียวครับ... อยากเอาปี๊บคลุมหัว T_T
อย่างนี้ก็เอาไปไซร้แกล้งเพื่อนไม่ได้แล้วด้วย(!) หนวดจ๋า ช่วยขึ้นมาที๊!!
แต่ตอนนี้... กำลังเมามันกับการถอนขนหน้าแข้งตัวเองครับ สนุกมาก เวลาที่เอามือลูบไปแล้วมันร่วงลงมาเนี่ย ผมรู้สึกว่ามันสะใจดี
และทุกวันที่อยู่ที่หอ มันจะต้องร่วง ตอนกวาดห้องทุกครั้งก็จะมีเต็มห้องไปหมด จนพี่ผมไม่อยากกวาดเลย เขาบอกมันเยอะเกินครับ
ขนเยอะนี่มันมีความสุขดีนะครับ ลองไว้ดูสิ แล้วคุณจะติดใจ~
+ (Edit เพิ่ม 18/01/07 16:03) +
จุดประสงค์อีกอย่างหนึ่งที่ผมตัดสินใจไว้หนวดเคราเยอะ คืออยากจะรู้ว่า คนที่เขาจะคบกับผมเนี่ย เขามองที่จิตใจของผม หรือเขาตัดสินผมจากภายนอกก่อน
หลายครั้งที่ขึ้นรถกลับบ้าน ทั้งรถตู้และรถทัวร์ ที่นั่งข้างผมมักจะว่างเสมอ
และบางครั้งถ้ามันไม่ว่าง ก็จะมีผู้หญิงวัยทำงานมานั่ง
ซึ่งปกติตอนผมจะกลับบ้าน คือออกกะตอน 7 โมงเช้าแล้วกลับเลย นั่นหมายความว่าผมยังไม่ได้นอนตั้งแต่ 5 ทุ่ม มันก็ง่วงเป็นธรรมดาครับ
พอผมเผลอหลับ หัวเจ้ากรรมก็ชอบโงนเงนไปทางคนอื่น ผมมักรู้สึกตัวตอนที่คนนั่งข้างๆทำท่าทางรังเกียจ และเอานิ้วจิ้มตัวผมกลับมา เหมือนกับจิ้มขี้
คำขอโทษของผมไม่ได้ช่วยให้หน้าตาของเขาเปลี่ยนไปหรอกครับ ยิ่งเหมือนตัวเองเป็นโรคจิตลวนลามคนอื่นเข้าไปอีกต่างหาก
จนบางครั้งแอบน้อยใจไม่ได้ ว่ารูปร่างแบบนี้ มันน่ารังเกียจมากใช่มั้ย หรือมันไม่น่าไว้ใจขนาดนั้น บอกกันดีๆผมก็เข้าใจ ไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับคุณๆเลย
พักหลังเลยไม่อยากให้ใครมานั่งใกล้ๆครับ ไม่สบายใจด้วย ไม่รู้ว่าเขาจะรังเกียจแค่ไหน เลยพยายามนั่งขยับออกให้ไกลๆตัวคนนั้นแทน
ผมเคยคิดว่าคนหน้าโจร มันต้องเป็นโจร คนหน้าตาดีมันต้องเป็นพระเอก
แต่ตอนนี้ผมได้รู้แล้วว่ามันกลับกัน คนใต้หน้าโจรทำให้ผมต้องมองโลกใหม่
แท้จริงหน้าตามันไม่ได้กำหนดบทบาทในชีวิตจริงเลย ผู้กำกับคือมาตรฐานสังคมที่ให้ไว้อย่างผิดๆต่างหาก
ผมอยากให้คนอื่นเห็นเหมือนผม ได้สัมผัสโลกของคนหน้าเถื่อนว่าไม่ได้ชั่วช้ากันไปเสียหมด แต่เพราะสังคมมองว่าพวกเขาเป็นคนไม่ดีไปแล้ว
ทุกวันนี้ผมจึงดีใจมาก ที่หน้าตาไม่น่าคบค้าสมาคม ทำให้ไม่ค่อยมีคนมายุ่งวุ่นวาย
และที่สำคัญ ได้รู้ว่าใครมองคนแค่ "เปลือก" ใครมองคนที่ "เนื้อใน" ...
อ๊ะ งั้นผม Tag ต่อละกัน เอาเฉพาะคนที่ยังไม่โดนนะครับ จะได้โดนกันถ้วนหน้า!!
1. Nadeshiko - นาเดะจัง : ดองนานนะครับ หึๆ
2. Garnet- การ์เน็ตคุง : คนนี้ดองข้ามปีเลย เอาไปด้วยครับคุณน้อง
3. Joki - โจกิจัง: ยังไม่โดนใช่ไหมครับ? ช่วยรับไปด้วยครับ
4. Hiso - ไฮโซคุง เอ้ย ฮิโซะคุง : ในเมื่อพี่ tag ผมมา ผมก็เอาคืนกับน้องนี่ล่ะครับ
5. Tangkwa (Soyoko) - โซโยะจัง : ดองข้ามปีมันไม่ดีนะครับ ช่วยอัพทีเน้อ
ขอจงโดน Tag กันถ้วนหน้าครับ
ปล. ขอบคุณ Fura (ฟูระจัง) และ Kiru-Aki (โออิระคุง) ที่ Tag มาเน้อครับ (?)
คาราบาว-เมดอินไทยแลนด์
แต่ขนตานี่ก็งอนจริงๆอ่ะแหละ อิอิ
แต่ก็อยากเห็นพี่อาซามีจ้อนในฝันอีกเช่นกัน 
